Adonis

Bóg urodzaju zrodzony z drzewa, w które zmieniła się jego matka. Ezechiel w Biblii utożsamiał go z bogiem mezopotamskim Tammuzem. Jego mit został przysposobione w Grecji, gdzie po narodzinach Adonisa Afrodyta schowała go w skrzyni, którą podarowała bogini podziemnego świata Persefonie, by ta schowała ją w ziemi. Jednak kiedy Persefona zajrzała do skrzyni zachwyciła się jego urodą i nie chciała do oddać. By załagodzić spór Zeus zarządził, że Adonis pół roku będzie spędzał na ziemi, a drugą połowę w podziemnym królestwie.

Kult Adonisa był powszechny w całej Fenicji, a miejscem szczególnego kultu była świątynia bogini Astarte w Syrii i Byblos, gdzie świętowano jego śmierć po zebraniu plonów oraz odrodzenie kiedy kwitły anemony.

Podobno Adonis umarł w wąwozie nieopodal źródła Nahr Ibrahim (w Grecji nazywaną Rzeką Adonisa), gdzie co rok rozszarpywał go dzik, zaś krew zabarwiała wodę na czerwono. Było to związane z przedostawaniem się cząstek czerwonej ochry do wody (nazywana “krwią ziemi”), gdy ta przybierała.

Zobacz też: Bogowie plonów, Fenicka mitologia