Beowulf

Najwcześniejszy z zachowanych tekstów “angielskiej literatury”, gdzie bohaterem jest Beowulf, którego cechuje go odwaga, lojalność i żądna sławy, zaś akcja poematu osadzona jest w Danii i Szwecji. Beowulf przemierza morze by dotrzeć na duński dwór króla Hrothgara, terroryzowanego przez potwora Grendela, który pożera poddanych tamtejszego władcy. Po okaleczeniu potwora w pojedynku, bohater wyrusza po jego szkaradną matkę zamieszkującą pod jeziorem. Pokonawszy potwora i jego matkę, Beowulf zdobył sławę i został królem Gotów. Po pięćdziesięciu latach panowania jego królestwo zostaje zaatakowane przez smoka. Pomimo sędziwego wieku Beowulf wraz z krewnym Wigalfem wyrusza walczyć z bestią (reszta Gotów kryje się przerażona w lesie) i niezważając na trujące opary z paszczy potwora uderza go mocno, aż miecz pęka. Wigalf widząc rannego Beowulf, atakuje smoka i go zabija. Beowulf każe zabrać złoto smoka Wigalfowi, a po śmierci Beowulfa obejmuje tron.

Zobacz też: Mity o bohaterach, Smok