Isztar

Bogini płodności, córka Anu oraz siostra boga słońca Szamasza. Udała się do podziemnego świata za Tammuzem by błagać Enkiego (Ea) o uwolnienie ukochanego (podobnie jak sumeryjska Inana podążała za bogiem plonów Dumuzim). Jako żona boga księżyca Sina, nazywano ją Świętą Dziewicą lub Dziewicą Matką, zaś jako bogini miłości fizycznej, patronowała kultowi świętej prostytucji: jej miasto Erech było “siedzibą świętych kurtyzan”. W Babilonie przynajmniej raz każda kobieta musiała się udać do jej świątyni, a także oddać się pierwszemu mężczyźnie, który rzuci jej kilka monet. Isztar była wybuchowa i często wpadała w gniew, a jej miłość była zabójcza również dla bogów (opłakiwała tylko śmierć Tammuza). Jako żona Aszura (asyryjska Pani Bitew) powoziła rydwan, który ciągnęło siedem lwów. Była zmienna i okrutna, choć rzadko okazywała czułość i łagodność.

Zobacz: Babilońska mitologia, Bogini matka, Dziewictwo, Tammuz