Mati Syra Ziemia

Słowiańska bogini matka, która jest jedną z najstarszych i najważniejszych bóstw. Wśród pogańskich Słowian ziemia była najwyższą istotą – mądrą, świadomą, proroczą oraz sprawiedliwą. Mati Syra Ziemia, oznacza “wilgotną matkę ziemię” i określa ją jako wiecznie żyzną, żywotną i rozrodczą. W niektórych regionach Rosji by usłyszeć głos ziemi, ludzie przy pomocy niewielkiego kija bądź palcami robili otwór w ziemi, po czym przykładali do niej ucho by usłyszeć co mówi. W zależności od odgłosu można było przewidzieć pomyślność plonów:

  • dobre plony – odgłos niczym sunące po śniegu obciążone sanie
  • nieudane plony – odgłos pustych sań

Spory prawne dotyczące własności ziemi rozstrzygano poprzez wezwanie jako świadka Najwyższej Matki Ziemi. Przysięgi (w tym m.in małżeńskiej) dokonywano z grudką ziemi na głowie. Kult Mati Syra Ziemii trwał nawet do 1917 r. (pomimo rozpowszechnienia się chrześcijaństwa). Gdy zapanowała epidemia lub pojawiała się plaga, wracano jeszcze do dawnego kultu. W wiosce o północy staruszki potajemnie wzywały pozostałe kobiety. Wybierano wśród nich dziewięć dziewic i trzy wdowy. Zaprzęgano do pługa jedną z wdów, którą prowadziła inna wdowa. Okrążały wioskę drążąc głęboką bruzdę w ziemi i uwalniając w ten sposób jej ducha, który miał rozprawić się z chorobą. Wdowy niosły w dłoniach czaszki, a dziewice kosy. Jeśli na swojej drodze spotkały mężczyznę był on od razu zabijany.

Pomimo, że Mati Syra Ziemi nie przypisywano żadnej formy- ani ducha ani człowieka, wierzono, że w określone dni w roku przyjmuje ona postać kobiety. Pojawiała się jako kobieta słowiańska nosząca szaro-ciemno-zielone szaty oraz jasno-kolorowe wstążki i ozdoby, odwiedzała domy i udzielała błogosławieństw.

Zobacz też: Bogini matka, Słowiańska mitologia, Ziemia matka