Walhalla

W mitologii nordyckiej miejsce przebywania poległych w chwale wojowników tzw. “Hala poległych”. Była to wielka posiadłość boga wojny Odyna w Asgardzie (kraina nordyckich bogów), gdzie dach był wykonany z tarcz, a krokwie z włóczni. Do Walhalli prowadziło czterysta pięćdziesiąt bram tak szerokich na ośmiuset mężczyzn stojących w szeregu, a Odyn przyjmował do niej wojowników, których sprowadzały walkirie z pola walki. Wojownicy swój czas spędzali na wojskowych ćwiczeniach i ucztach, gdzie rany, które odnieśli w pojedynkach za dnia goiły się każdej nocy, by następnego dnia mogli znów walczyć i biesiadować. W ucztach usługiwały walkirie podając potrawy z zaczarowanego dzika Saehrimnira, który po biesiadach powracał do życia. Walhalla w Eddach jest miejscem wyłącznie dla mężczyzn, choć według innych źródeł mogły tam trafić kobiety złożone w ofierze.

Zobacz też: Azowie, Nordycka mitologia, Odyn, Walkirie